Je paard in conditie overkomt je niet hier moet je aan werken!

Om een paard in conditie te krijgen of te hebben dat overkomt je niet zomaar. Dat word het resultaat van minimaal een heel seizoen te doen wat je moet doen. En in conditie waar hebben we het dan over? Praten we dan over gewicht in conditie, uithoudingsvermogen in conditie is je paard soepel en bewegelijk in conditie?

De meeste paarden in Belgie /Nederland die zijn allemaal wel op gewicht vaak té. Wat ze ook weer parten speelt. Want het extra gewicht moeten ze meezeulen. Als het paard van exterieur sowieso al 4 kant is dan word het afbuigen van de hals en lengtebuiging aannemen ook al meteen een stuk moeilijker.

Echter de conditie van een paard word bepaald door de hoeveelheid beweging die hij krijgt.

En ik geloof oprecht dat elk paard in een conditie kan geraken waarbij hij lekker los en soepel beweegt. Maar je krijgt het niet kadoo. Paarden die nog heel jong zijn behouden hun elasticiteit nog wel een heel eind. Maar vanaf de leeftijd 7-8 en je doet te weinig gaat het peil snel bergaf. Dat is net hetzelfde als wij zelf te weinig lenigheidsoefeningen doen dan word het er met de leeftijd zeker niet beter op.

En ja niet iedereen heeft evenveel tijd want we gaan werken, hebben ons huishouden nog etc…  Maar we zijn allemaal een paard gaan aanschaffen omdat we het zo leuk vonden om er mee samen te werken. Dat is voor mij precies hetzelfde, maar ik heb mijn mindset op een gegeven moment anders ingesteld. Een 4 tal jaar geleden was ik met momenten fanatiek en vaak viel er een week training tussenuit. Omdat ik nu begrijp hoe de biomechanica werkt en wat hij kan betekenen voor je paard snap ik nu dat elke keer opnieuw starten zoveel moeite en energie koste voor mij en voor mijn paard. En het kost je wel eens een hoop frustratie.

Paarden die van nature sensibel en goed voorwaarts zijn die hebben meestal niet zo een moeite met actief voorwaarts te bewegen. Echter de ontspanning vinden in de bovenlijn is dan wel weer een dingetje. Paarden die van nature eerder met de handrem erop lopen zullen ook niet snel en gemakkelijk soepel worden. Zet je deze tussendoor stil dan moet je weer van voor af aan herbeginnen. Eeuwig zonde. Want hierdoor geraak je bijna niet vooruit. En gaat je motivatie er ook stilaan op achteruit. Omdat je het goede gevoel mist.

En omdat ik nu meer weet wil ik vast houden wat ik heb opgebouwd. En wil ik steeds verder en verder geraken. Hoever ik wil geraken dat heb ik momenteel nog niet op mijn moodboard gezet. Omdat ik er momenteel ook het paard nog niet voor heb. En ik me nu veel bezig houd met het voorbereidende werk.

Maar die conditie om die up to date te houden wat is er nu precies voor nodig.

  • Wel minimaal 3x per week 30 min je paard beweging geven
  • Zorgen dat het paard lengte kan maken in de bovenlijn door in elke training zowel aan de hand als rijden als longeren te streven naar een voorwaarts neerwaartse tendens.
  • Waken over de lengtebuiging geeft het paard stelling vanaf de 1 ste halswervel of houd het paard zijn hals recht en buigt hij af op de schoft?
  • En als laatste altijd zorgen dat je paard goed actief voorwaarts reageert en blijft bewegen.

Als je hier met de juiste aandacht mee aan de slag gaat elke week weer opnieuw is je paard in een mum van tijd soepel en beweegt hij gemakkelijker. En dan word het een kwestie van aanhouden en stapsgewijs steeds beter te worden.

Vind je het lastig om met deze oefeningen aan de slag te gaan. Wie houd je tegen om hier hulp bij te zoeken iemand die het je goed kan leren. Eens je de basis kent. Met hoeveel contact je mag rijden hoe je het paard goed actief leer drijven en hoe je leert dat je paard je hand leert te volgen heb je het begin te pakken. En kun je lekker je paardje normaal in stap en draf lekker los rijden. Heeft je paard beperkingen in zijn spieren doordat de verbinding tussen jou en je paard niet altijd even fijn gaan dan is het aan te raden om je paard eens lekker los te maken in zijn bovenlijn. Ik zweer het je dit maakt een wereld van verschil.

Dus je weet wat je te doen staat. Begin bij het begin.

Claim minimaal 3 dagen, werk aan de LVO= lengtebuiging, voorwaarts neerwaarts en aan het actief ondertreden. Eventueel de bovenlijn laten los maken dat alle spieren weer in conditie komen. En week na week volhouden. Eens het beter gaat wil je niet meer terug.

Ik ben heel benieuwd of je een ahaa moment had na het lezen van dit blog. Je mag het altijd delen hieronder.

Alles begint met een goed plan en strategie!

Jarenlang heb ik puzzels gezocht verzameld en naast mekaar gelegd. Maar had ik altijd het gevoel dat er iets bleef ontbreken. Ik besef me de laatste tijd steeds meer en meer dat ik van dat gevoel vanaf ben. Eindelijk heb ik structuur en houvast gekregen, en zijn alle puzzelstukken gelegd.

En ik neem het mee in mijn bedrijf spieren in conditie.
Omdat het te waardevol is om het niet te delen. En ik iedereen dit fantastische gevoel wil laten ervaren.

Spieren in conditie werkt met 5 pijlers die eigenlijk samen een systeem vormen van 5 verschillende elementen waarbij het 1 niet zonder het ander kan en samen zijn ze via alle richtingen met mekaar verbonden. Ik geef je een korte omschrijving van elke pijler.

1 Je paard in detail.

Wanneer je alles over je paard weet en elke cm van zijn lichaam kent dan kun je alles hierop gaan afstemmen zonder voor teleurstellingen te komen staan. Het exterieur verteld je meer over de mogelijkheden die binnen of buiten zijn bereik liggen. De spieren die vertellen je meer over de conditie. De beweging tijdens de bewegingsanalyse die vertelt je welke bewegingen beperkt zijn. En je in de aanpak van je training is routine en variatie onmisbaar.

2 Hoe beweegt mijn paard wat zijn de links rechts verschillen?

Door de links/rechts verschillen duidelijk voor ogen te hebben ga je veel beter kunnen zien waar er verbetering optreed in je training. En word het ook veel gemakkelijker om vooraf aan een training te beslissen waar je precies aan gaat werken. Zoals overgangen, actief voorwaarts bewegen, zijgangen, … En weet je precies welk been op welke hand de mist in gaat en waarop je extra aandacht aan besteed.

3 Wanneer, hoe vaak en hoe lang ga je trainen?

75 % van de ruiters begint zomaar te rijden. Zonder plan zonder routine en dit is allemaal afhankelijk van de tijd en zin dat de ruiter heeft. Nochtans een paard dat in een uitstekende conditie verkeerd is minder gevoelig voor blessures op te lopen. Omdat de spieren sterker zijn en beter tegen een stootje kunnen? Dat alleen is al een reden om je paard op tijd beweging te geven. Hier komt het stukje routine om de hoek kijken. En als je minimaal 5 weken de routine kunt vast houden merk je dat je paard soepeler en sterker is geworden.

4 Herken jij een soepel bewegend paard?

Vaak worden we zo 1 met de beweging van ons paard dat het niet eens meer opvalt waar het paard min of meer naar buiten valt of te weinig buigt. En zijn we ons nog minder bewust van het feit hoe vaak we onbewust ingrijpen met onze teugels of onze drijvende hulpen om het paard bij te sturen. Zo vaak dat het paard geleerd heeft om de helft van onze hulpen te negeren. Door te veel en te snel na mekaar te willen bouwt het paard spanning op en gaat het fouten maken. De volgende keer herinnert het paard ongetwijfeld de druk en de chaos die bij de oefening hoort en de ontspanning is zeer moeilijk om vast te houden. Wat al meteen een beperking geeft op de beweging die eigenlijk los door zijn lijf zou moeten zijn.

5 Extra ondersteuning geven aan je paard als investering op termijn.

Het gebeurd helaas nog veel te weinig. Nochtans ons paard doet echt zijn best om ons tegemoet te komen in alles wat we van hem vragen. Wij moeten leren ons paard in balans te brengen. En hoe je het ook draait of keert. Je doet het eerst met te veel en te grote hulpen en te weinig ontspanning. Hoe goed je ook je best doet. En dit levert spanning in de bovenlijn op. Waardoor het paard lengte in de beweging gaat missen. Wat als gevolg heeft dat de veerkracht en paslengte vermindert en het paard stilletjes aan steeds minder buigzaam word. Op tijd en stond de bovenlijn los laten maken zorgt ervoor dat je paard lekker ontspannen ruim en soepel blijft bewegen.

Ik zie nog te vaak amazones die het beste voor hebben met hun paard en dan toch 1 of meerdere pijlers missen in hun management. Waardoor de conditie uit blijft en het resultaat ook.

De 5 pijlers zorgen ervoor dat er een rode draad door het verhaal loopt waar je houvast, routine en motivatie uit haalt.

En ik merkte tijdens de behandelingen dat men vooral wil te weten komen hoe ze het in de toekomst nog beter kunnen doen. Omdat je graag met je paard samenwerkt je samen graag groeit maar niet ten koste van alles. Je wil op zoek naar dat wat je voelt waar het vandaan komt, wat het betekend en wat je eraan kan doen. Het heeft heel erg lang liggen sudderen hoe ik het moest aanpakken. Hoe kreeg ik mijn kennis mijn gevoel en ervaring in een jasje gegoten waarbij jij geholpen kan worden. En dan juist niet enkel en alleen op oefeningen gericht maar juist ook op het leren kijken en voelen. En tadaa uiteindelijk heeft het een vorm gekregen.

Succes

Oona Thielens, Paardensportmasseur

Wat je moet weten over supercompensatie !

Je traint misschien op je gevoel maar maak je ook gebruik van de kracht van supercompensatie?

Als we het hebben over de conditie verbeteren dan denken we vaak meteen in wat we meer moeten doen dan dat we nu doen. We moeten meer gaan bewegen en wat nu nog moeilijk gaat zal straks gemakkelijker worden.

Maar conditie kweken, letterlijk dat begint met een goede strategie.

En uiteraard begin je bij het begin. Maar als je de kracht van supercompensatie goed inzet. Ga je veel beter resultaat krijgen. Want een paard dat beter, sterker, soepeler en leniger word. Word het paard goed getraind d.m.v. supercompensatie.

Wat is supercompensatie?

Het is eigenlijk heel gemakkelijk maar vaak zijn we als ruiter ons hier niet van bewust. Toch een gemiste kans als je het mij vraagt.

  •  Als je vandaag gaat trainen dan heb een beginpunt.
  • Na de training is het paard moe en gaat het moeten herstellen van de afgelopen training.
  • Het lichaam heeft zich wat meer moeten rekken en strekken, de spieren hebben meer moeten aanspannen dan normaal. En in het herstelproces gaat het lichaam proactief reageren door te herstellen en een beetje beter dan voordien. Om de volgende keer sterker en beter voorbereid te zijn. En hier spreken we dan over het prestatievermogen dat is toegenomen.
  • Het herstelpunt ligt nu dus hoger dan het beginpunt.
  •  Ga je in de volgende trainingen hier niks mee doen dan gaat het lichaam weer terug “aftakelen” naar zijn beginpunt.

  Door steeds trainingen te herhalen en grenzen op te zoeken worden spieren dus sterker. Echter we willen zo gevarieerd mogelijk trainen en niet elke dag dezelfde spieren zwaar aan het werk zetten. Maar juist alle spiergroepen aanspreken. Dus denken we aan verschillende soorten trainingen zoals , krachttraining, souplessetraining, conditietraining, ontspanningstraining. Bij een zware training hoort minimaal 24u tot 72 u herstel. Echter bij een endurence training van 160 km heeft het lichaam nog langer herstel nodig. En na ongeveer een week is de kracht van de supercompensatie weer verdwenen als we niets zouden doen.

Kun je teveel trainen?

Ja je kunt teveel trainen. Ga je in het herstelproces opnieuw een zware training rijden dan gaat het prestatievermogen afnemen ipv verbeteren. En geraken de spieren overbelast.

En hoeveel is de belastbaarheid van een spier alvorens deze schade oploopt?

De belasting is de hoeveelheid arbeid die een spier aankan en te verwerken krijgt. Dit moet in balans zijn. Anders ontstaan er gegarandeerd problemen ergens in het lichaam. En dit is afhankelijk van de zwakste schakel in het lichaam. Spieren kunnen een mooie conditie hebben maar als de pezen van de benen maar weinig belast kunnen worden en de zwakke schakel zijn van het paard dan heb je hier niks aan om de spiermassa in het lichaam zelf op te bouwen.

Of je paard dus in conditie geraakt hangt dus volledig af van de soort trainingen hoe je die zorgvuldig inzet en slim inzet. En daarbij is routine dus een onderdeel van.

5 redenen waarom je paard elke dag een minimale beweging van 10 min zou moeten krijgen

Ook als het slecht weer is en je geen zin hebt. 2 vliegen in 1klap. Je paard word er fit en vitaal van. En jij hebt er precies om dezelfde redenen ook baat bij. Want alle beetjes helpen en kunnen een wereld van verschil maken.

1-  Beweging zorgt ervoor dat het paard soepel blijft en dat de spieren intact blijven. Na een training heb je afhankelijk van de supercompensatie ongeveer 72 u profijt van de toegenomen kracht en elasticiteit. Train je niet of geef je geen beweging binnen de 72 u dan gaat het stukje kracht en elasticiteit dat na het inwendig herstelproces van de vorige training toegenomen is terug afnemen.

2-  Beweging zorgt ervoor dat de gewrichten gezond en veerkrachtig blijven, dat de schokdemping tussen 2 samenkomende botten optimaal veerkrachtig blijft. En deze haalt zijn veerkrachtigheid uit beweging.

3-  Beweging zorgt ervoor dat je paard mentaal in balans blijft. In sommige landen worden de paarden nog in kuddes gehouden in grote natuurgebieden. Echter de meeste rijpaarden in de Benelux hebben die luxe juist niet. Ze worden op veel kleinere opp. Gehouden liefst met minimaal 2 bij mekaar. Ze krijgen hun voer in buffetvorm aangeboden a volonté Dat maakt dat het soms saai word voor de paarden en ze vaak alsnog op een rustdag in de wei te weinig bewegen. En eigenlijk te weinig uitdaging hebben.

4-  Beweging zorgt ervoor dat de systemen in het lichaam optimaal blijven werken en niet stil vallen. En dan denk ik aan de meest voor de hand liggende systemen waarbij er in het begin van een training energie vrij komt die ervoor zorgt dat het paard opgewarmd wordt om fysieke inspanningen te kunnen leveren en het lymfesysteem dat afvalstoffen, ziektekiemen, stress ( adrenaline) tijdig afgevoerd . En daarbuiten zijn er nog veel meer stelsels in het lichaam aanwezig die elk hun werkingen hebben maar die allemaal afhankelijk zijn van mekaar en in gang worden gezet door beweging.

5-  Beweging zorgt ervoor dat het paard minder snel oud word. Vanaf een leeftijd van 8 jaar is het paard volledig volgroeid en ontwikkeld en zal het paard heel traag stilletjes ouder worden. Hou je het paard elke dag in beweging ook al is het maar 10 min minimaal waarbij alle systemen even schakelen dan zal het degeneratieproces veel trager verlopen.

En hoe moet de beweging er dan uit zien?

Beweging is beweging. Maar probeer wel om genoeg variatie aan te brengen.
Zodat je spieren niet té lang té veel té vaak belast. En waarbij andere spiergroepen te weinig aangesproken worden. Dit is van belang om overbelasting te voorkomen en het herstelproces de kans te geven om te herstellen en sterker te worden dan voorheen.

Je kunt rijden, handwerken, grondwerken, longeren, obstakeltraining inzetten. Maar ook balkjes en een buitenrit. En dit zijn dan actieve trainingen. Maar ik geef aan dat je eigenlijk elke dag je paard van beweging zou moeten voorzien omdat het gezond is voor je paard en om alles in optimale conditie te laten functioneren. Waarbij je een rustdag vervangt door 10 min stappen aan de hand of onder het zadel.

Vaak hebben we wel beeld bij een actieve training maar totaal niet bij beweging geven met een lage intensiteit waarbij het puur draait om de inwendige systemen even een boost te geven even actiever te maken.

Ik help je even op weg. Wat je dan zou kunnen doen in 10 min.
  • Je kan een stukje gaan stappen op het harde van het erf af.
  • Als je accommodatie groot is kun je een hele route gaan uitstippelen door de gangen langs de weien, door de rijbaan, over het track, langs …. Wees creatief.
  • Onder het zadel 10 min in de rijbaan gaan stappen. En hierbij te trachten op een zo laag mogelijke halshouding met een zachte verbinding. Hierbij neemt het lig nuchae het over van de buikspieren en brengt de rug omhoog. Dus geen zorgen over het wegdrukken van de rug.
  • Stappen en slalommen rond pionnen
  • Samen los door de rijbaan en je paard laten volgen speel met de gangen.

Deze 10 min inspanning lijken misschien saai en overbodig maar ze zijn dus wel van groot belang.

10 oorzaken die spanning teweeg brengen.

In 7 van de 10 gevallen is de spierspanning te hoog opgelopen bij onze paarden en hebben we het niet eens in de gaten.

Maar het zorgt er wel rechtstreeks voor dat ons paard steeds minder goed gaat bewegen. En nog erger de té hoge spanning vaak in de halsregio, de rug en het si gewricht word al gauw pijnlijk.

Nemen we dan ook nog eens plaats op de rug, dan is het niet raar dat het paard in de beweging verzet laat zien. Kleine signalen kunnen ook al een teken van verzet zijn die in een begin stadium niet eens opvallen. Maar vele signalen bij mekaar mag je niet negeren. Dan is het zaak om de oorzaak van het verzet te zoeken en weg te nemen zoveel als mogelijk.

De pijnlijkheid die het paard uiteindelijk ervaart ontstaat omdat de spieren niet meer herstellen en de verzuring achterblijft in de spieren. Wanneer de spieren vermoeid zijn en niet goed meer functioneren krijgen ze ook meer moeite om de onderliggende gewrichten te stabiliseren. En zelfs dit kan pijn veroorzaken. Denk maar aan een rug hernia bij mensen. De rugspieren hebben moeite met de wervelkolom in balans te houden en knikt op het zwakste punt in, waarbij de schokdempers ongelijk belast worden en beschadigen. Wanneer  bij het inknikken ook nog eens de zenuwbaan geraakt of geïrriteerd  word dan is het helemaal pijnlijk en straalt de pijn ook nog uit naar andere lichaamsdelen.

Welke oorzaken kunnen langdurige spierspanning teweeg brengen?

1 Te hoge adrenaline die word veroorzaakt door prikkels van buitenaf waarbij het paard sterk geprikkeld reageert. Omdat het nooit goed geleerd heeft om na de opgebouwde spanning te mogen ontspannen. Wij denken wel dat wanneer wij het paard kalmeren en hij minder snel gaat hij inmiddels  ontspannen is. Maar is het echt ontspanning vanuit vertrouwen? Vaak word de volgende hulp alweer gegeven en moet het paard met de volgende oefening aan de gang alvorens het paard de rust en het vertrouwen weer kon ervaren.

2 Oefeningen langdurig blijven herhalen. In het verloop van de training word het paard moe en kan het steeds moeilijker in de gevraagde houding met de juiste spanning en ontspanning blijven bewegen. Door de oefeningen toch maar te blijven herhalen met het idee dat het paard de oefening nog moet leren, geraken de spieren verzuurd en worden ze overbelast. Naarmate de spierverzuring aanwezig is is het herstelproces veel langer dan anders. Maar die krijgt het paard niet of te weinig omdat de volgende identieke training de dag erna weer op de agenda staat.

3 Overbelasting vanuit compensatie. Het paard is pijnlijk in een gewricht dit kan door leeftijd, door te weinig beweging, door stress, trauma, etc… en de bewegelijkheid van het gewricht word veel minder belast dan dat het normaal belast. Hierdoor gaat het paard zijn natuurlijke biomechanica aanpassen en net ietsje anders een beetje meer oncomfortabel bewegen. Hierdoor gaat het paard sommige regio’s anders belasten, verkeerd belasten en uiteindelijk overbelasten omdat in feite de oorzaak in het begin op een andere plek ligt.

4 Pijnlijk harnachement. Wanneer het paard met een slecht aangemeten zadel een ruiter moet dragen. En het is te smal dan gaat de schoftregio en de schouderregio snel spieratrofie krijgen. De spieren verdwijnen helemaal en kunnen dus ook niet goed meer de rug voorzien van stabilisatie waardoor het paard pijnlijke schouders krijgt. En op de voorhand met steeds kortere pasjes gaat lopen. En automatisch spanning meebrengt.

5 Het paard begrijpt de drijvende hulpen niet. Men is geneigd om steeds grotere drijvende hulpen te gaan geven waarbij we graag wensen dat het paard onmiddellijk voorwaarts reageert. Het paard denkt mee en bereid zich al voor op de volgende schop die gaat volgen spant heel zijn ribbenkast aan drukt hierbij zijn rug weg om de shop op te vangen en minder pijnlijk te voelen in zijn buikregio. Echter de spanning in de rug loopt op, gaat niet meer weg en word pijnlijk.

6 Het paard vertrouwt de ruiterhand niet genoeg. We weten allemaal dat het paard opgewarmd moet worden echter tussen de tijd nemen en de tijd gunnen zit nog wel verschil. Dus we gaan letterlijk het paard een handje helpen in de verbinding. We maken het contact sterker en gaan hem doorpakken. Het paard ervaart dit als onprettig spant zijn onderhals aan trekt zijn rug hol. De mond word hard en sterk. De rug word pijnlijk en zeer hard.

7 de aard van het beestje kan natuurlijk ook aan de grondslag liggen. Het paard is een vluchtdier en afhankelijk van zijn zelfvertrouwen in de wereld. Gaat hij op zijn manier reageren op prikkels van buitenaf. Sommige paarden zijn vlug en snel overprikkeld wat stress veroorzaakt en de spanning peil snel de hoogte in stuurt. Op regelmatige basis ondersteuning geven in het herstelproces ter ondersteuning van de ontspanning is hier onmisbaar.

8 De winter mogen we zeker niet onderschatten. Het is koud guur weer. En ondanks dat de paarden een wintervacht ontwikkelen gaan ze toch instinctief ervoor zorgen dat ze zo min mogelijk warmte verliezen. Waarbij ze vaak in mekaar gedoken gaan staan vaak tegen de wind in met hun kont. En veel minder gaan bewegen. De beweeglijkheid van de spieren gaat heel snel achteruit bij koude en paarden zullen in de winter dus veel stijver zijn dan in de zomer wanneer de zonnestralen het lichaam lekker warm houd.

9 Huisvesting kan ook nog heel veel roet in het eten gooien. Wanneer een paard in een kudde terecht komt waar ze zich niet prettig voelt en ze constant nagezeten word. Ervaart ze veel stress door de overige paarden en moet ze heel vaak kort en snel op de vlucht slaan doordat ze haar plaats moet afstaan. Rust in de kudde geeft rust voor de paarden.

10 De omgang tussen ruiter en paard. Ik denk dat iedereen weet dat je met paarden geduldig moet zijn en de kalmte moet bewaren. Maar we zijn allemaal mensen en ook wij ervaren elke dag prikkels waarbij we zelf overprikkeld geraken en vaak helemaal niet in de gaten hebben hoe gejaagd we zijn. Terwijl we denken dat we rustig zijn. De paarden pikken dit meteen op. En ruiken onze adrenaline en zijn meteen al alerter in onze nabijheid want er zou toch zomaar meteen wat kunnen gebeuren. Ajaa want baas je straalt het zelf uit.

Kun je de spierspanning dan altijd voorkomen?

 Nee helemaal niet. Maar probeer toch de balans te behouden tussen spanning en ontspanning. En zorg dat de ontspanning voor 70 % van de tijd aanwezig is. Daarnaast kun je ervoor zorgen dat het paard met regelmaat volledig word los gemaakt met een sportmassage die ervoor zorgt dat de spieren weer in conditie komen en beter doorbloed geraken. En train hier ook op. Als je weet dat je paard gemakkelijk spanning opbouwt ga dan met de prikkel aan de slag. Zodat het paard leer dat hij wel iets spannend mag vinden maar dat het antwoord altijd rustig blijven is.

Lenigheid versus evenwicht

Weet jij wat er bedoelt word met flexibiliteit, mobiliteit, balans en stabiliteit?

De ingrediënten die altijd per 2 met mekaar verbonden zijn. En niet zonder mekaar kunnen.

Het liefst van al zien we een soepel bewegend paard door de rijbaan gaan met mooie grote bewegingen volledig in balans. Echter dit is vooraf bepaald door verschillende factoren die een grote rol spelen. Namelijk de mobiliteit en de flexibiliteit. Zorgen voor de bewegelijkheid en de lenigheid. Dit zijn 2 verschillende dingen die vaak door elkaar gehaald worden.

En de balans en stabiliteit zorgen voor het evenwicht in een oefening waarbij het paard zijn gewicht verdeeld over zijn 4 benen en hierbij stabiliteit nodig heeft om de bewegingen perfect af te stemmen op mekaar om niet uit evenwicht te vallen.

En het 1 beïnvloed het ander en omgekeerd.

  • De mobiliteit gaat over de gewrichten en bepaald hoever een gewricht kan doorstrekken of buigen en in welke richting. Hoe mobieler de gewrichten zoveel te verder kan het gewricht bewegen. Belangrijk is dat het paard veel beweegt en de gewrichten niet gaan uitdrogen en in conditie blijven.
  • De flexibiliteit van het lichaam wordt bepaald door de spieren en de mobiliteit bepaalt de bewegingscapaciteit van de gewrichten. De flexibiliteit verwijst naar de rekbaarheid van de spieren en kun je trainen door rek en strekoefeningen te doen. Zoals de bovenlijn uitnodigen om langer te worden.

 Het ene paard word van nature leniger geboren dan het andere en dit is voor een stuk erfelijk bepaald maar zegt niet alles. Andere factoren zoals warmte spelen hierin ook een rol. Een paard waarbij de rug warm word gehouden zal minder stijf bewegen bij opstart. Het ras kan een rol spelen en heel belangrijk de elasticiteit van de spieren die aan de uiteindes van de pezen en ligamenten zitten en het vermogen van de spier om te ontspannen. De leeftijd speelt ook een rol en vanaf 8 jaar is het paard volgroeid maar start de natuurlijke degeneratie ook al is het maar heel miniem. Naarmate paarden ouder worden ze dan minder bewegelijk dit ligt dan vaak in de mobiliteit van de gewrichten die achteruit gegaan is.

Dan hebben we het nog over balans. Het paard hoort in balans te lopen in evenwicht. Maar wat is balans nu precies?

  • Bij balans willen we het lichaam zoveel mogelijk in evenwicht houden en controleren tegenover de zwaartekracht waarmee het te maken krijgt. Denk gemakkelijkheids halve aan op 1 been staan is moeilijker dan op 2 benen staan en je valt uit evenwicht doordat de zwaartekracht aan je lichaam trekt. Je spieren zullen beurtelings korter en langer worden om een poging te proberen om het evenwicht te bewaren en niet om te vallen. De balans word beter wanneer het zenuwstelsel preciezer word in het aansturen en coördineren van de spieren.
  • Om je evenwicht te kunnen bewaren heb je stabiliteit nodig die de spieren controleert tijdens de beweging om de balans te bewaren op 1 been ondanks dat de zwaartekracht je lichaam probeert uit balans te trekken. En deze ontwikkel je door oefeningen met de juiste vorm uit te voeren, door de juiste spieren te activeren. Wanneer je elke keer opnieuw een oefening met een correcte houding uitvoert dan ontwikkel je een bepaald aansturingspatroon dat het zenuwstelsel weer herkend en preciezer word in het aansturen en coördineren van de spieren en de balans optimaliseert.

Dus maw. Als jij het perfecte evenwicht vind tussen de spieren aanspannen en ontspannen om op 1 been te blijven staan gaat het zenuwstelsel dit patroon herkennen en veel fijner en met meer coördinatie  de spieren aansturen en kom jij perfect stil in balans.

Een voorbeeld van een paard dat word gereden.

Waarom is het zo moeilijk om een paard rechtuit over 4 benen te rijden?

Meestal heb je het gevoel dat je paard scheef is richting 1 kant. Rij je dan de andere kant op dan heb je nog steeds het gevoel dat je paard de andere kant op sterker is. Dit komt omdat de voorhand smaller is dan de achterhand en je paard eigenlijk een lange driehoek is. En zijn neus is het puntje.

Wanneer je dan langs de wand rijdt dan zal hij het liefst steun zoeken met zijn buitenshouder en achterhand tegen de wand . Want dat helpt hem bij zijn evenwicht t.o.v. de zwaartekracht. Hij loopt dan niet op eigen benen. Hij verliest balans.

Wat wij willen is dat het paard op eigen benen loopt en geen steun zoekt van de wand en dat hij minimaal schoudervoor loopt. Zijn schouders lopen dan precies voor zijn achterhand en dan zou hij perfect in evenwicht zijn.

Echter die verleidelijke wand trekt maar aan zijn schouders. Waarop jij nog meer aan de binnenkant gaat trekken om hem van die buitenschouder af te krijgen waardoor hij nog meer gewicht krijgt op zijn buitenschouder en nu bijna volledig tegen de wand gaat plakken.

Door minder te trekken aan de binnenkant en de buitenkant zowel de schouders als de achterhand naar binnen te zetten, gaat het paard minder last krijgen van de zwaartekracht. Hij gaat meer coördinatie krijgen en controle over zijn spieren en de bewegingen die de spieren maken.  En hierdoor gaat hij stilaan op eigen benen lopen. Hij gaat meer stabieler worden tegenover de zwaartekracht en hierdoor verbeterd zijn balans.

Maar dit is niet iets wat op 1,2,3 is opgelost. Door herhaaldelijk het paard te helpen om evenwicht te vinden tegenover de zwaartekracht ontstaat er een patroon in de aansturing van de spieren en gaat het zenuwstelsel steeds beter, fijner de beweging coördineren t.o.v. de zwaartekracht. Dat is wanneer het paard in balans loopt zijn gewrichten optimaal mobiel kan gebruiken en zijn spieren voldoende flexibiliteit en vermogen hebben om aan te spannen en te ontspannen.

En wanneer je paard uit balans is dan is bovenstaande verhaal dus precies waarom ons paard zo graag tegen de wand loopt.

Hoe herken je pijn en vermoeidheid bij paarden?

Als we tijdig kunnen ingrijpen wanneer het paard pijn heeft of ongemak dan zouden we ze heel veel leed kunnen besparen.

Maar is ons oog al zo goed getraind om het kleinste afwijkende detail te zien waarbij het paard al een eerste vorm van pijn laat zien?
Elke dag zijn we met ons paard in de weer. En toch is het niet moeilijk om kleine dingen over het hoofd te zien die nu nog niet echt belangrijk lijken maar wel meer betekenen dan we denken.

In het rijden worden we bepaalde ongewenste bewegingen als ze maar vaak genoeg voorkomen gewoon en voelen we ze niet meer. Het is dus een gevaarlijk iets om te zeggen o maar het hoort bij mijn paard.
Paarden zijn de beste acteurs op aarde en laten pas in een laat stadium zien dat er echt wat aan de hand is. Omdat het de overlevingskansen groter maakt. Een paard dat kreupel loopt in de natuur is een gewild prooidier. Inmiddels zijn ze heel goed gedomesticeerd echter hun nature instinct zit nog diep geworteld.

Op zich zijn het allemaal op zich los staande bewegingen, gedragingen, uitingen. Maar als je paard er tijdens een training in combinatie meer dan 5 a 6 vertoond dan kun je ervan uitgaan dat je paard ergens pijn ervaart in zijn lichaam.

  • Oren naar achter houden – Mond open houden
  • Tong uitsteken – Oogopslag is anders
  • Tegen de hand zijn – langdurig moeite hebben met ontspannen
  • Gooien met zijn hoofd – Kantelen met zijn hoofd
  • Niet voorwaarts willen – Scheef zijn
  • Vluchtgedrag – Staken , bokken
  • Spontaan van gang veranderen – Slechte kwaliteit galop
  • Struikelen, coördinatie – Slepen met de tenen

Allemaal uitingen van pijn die individueel rij technisch onderbouwd kunnen worden. Maar in meerdere combinaties is het zaak om uit te zoeken waar het vandaan komt.

Vermoeidheid van een paard in training kan op termijn of acuut ook voor schade gaan zorgen.
Al staan we hier nog niet zo vaak bij stil.

Het is belangrijk dat we vermoeidheid bij paarden leren herkennen.

En dan is het meest voor de hand liggende natuurlijk als ze buiten adem zijn niet het enige antwoord.
Vermoeidheid komt ook in subtiele signalen voor en wanneer je deze signalen niet voelt of negeert werk je dus overbelasting in een mum van tijd in de hand.

  • In de loop van de training word het paard minder voorwaarts
  • De kwaliteit van de oefening word minder
  • Het paard gaat meer op de voorhand lopen
  • Het paard gaat al eens struikelen of meerdere keren, de gewrichten worden op een andere manier belast en een misstap is zo gebeurd.
  • Vergrote neusgaten, buiten adem

Wanneer je bijvoorbeeld gaat wijken en de eerste 3 keer ging het goed en daarna moet je steeds meer druk gaan opvoeren. Is het aangewezen om even een pauze in te lassen en te gaan stappen. Daarna kun je het nog eens herhalen. Maar het heeft geen nut om de oefening dan te herhalen tot jij ze weer goed vind.

Omdat het paard vermoeid is -> minder goed gaat coördineren -> verkeerde beweging maakt bij het neerzetten van de voet -> kans op struikelen -> kans op peesbeschadigingen / kogelgewricht aandoeningen,….

Wanneer je paard echt een zware training heeft gehad. Je bent bijv. naar het strand geweest dan is de kans groot dat hij in de volgende training stijf zal voelen, minder coördinatie zal hebben en mogelijks in een serie oefeningen die anders gemakkelijk verlopen sneller vermoeid zal zijn.

Het is dus zaak om naar een strandrit of grote wedstrijd of andere grote uitdaging die op je bucket list staan toe te trainen. Om overtraining te voorkomen. Maar het is ook zaak om voldoende hersteltijd in je weekschema te voorzien. Hoe je dit precies aanpakt is voor een volgend blog. Voor nu genoeg stof tot nadenken.

Succes.

Halsspieren versus Ligamentum nuchae en lig.supraspinale

Het paardenlichaam bestaat uit verschillende structuren die allemaal samen werken en 1 logisch geheel vormen. Wat dat betreft heeft de natuur echt aan alles gedacht. En heeft ze zelfs een energiebesparende structuur ingebouwd.

Hoezo? Energiebesparend systeem?

Ik ga het zo simpel mogelijk uitleggen.

Wel we hebben veel verschillende botten die naast mekaar liggen en verbonden zijn via gewrichten. Om goed naast mekaar te kunnen bewegen bestaan de gewrichten uit volledige schokdempers.
En om de botten te voorzien van beweging zijn er spieren. Die spieren trekken in verschillende richtingen aan de botten. En hierdoor komt het hele skelet in beweging.

Maar waar beweging ontstaat moet er ook energie vrijkomen. Om de spieren langer en korter te kunnen maken en kracht te leveren moet er energie vrijkomen. Die energie komt uit voedingstoffen en zuurstof. Dus als er veel krachtige, sterke en snelle beweging moet plaats vinden komt er veel energie vrij. Het lichaam gebruikt uit de energiecellen de inhoud en het omhulsel voert ze af in de vorm van afvalstoffen in het systeem.

Als er nu teveel afvalstoffen afgevoerd moeten worden en het lichaam krijgt het niet bol gewerkt dan ontstaat er verzuring en die blijft achter in de spieren en zo ontstaat spierpijn. Om spierpijn te voorkomen moeten we dus op tijd even rust nemen en het lichaam laten recupereren.

Een voorbeeld:

Om het paard te rijden in oprichting en verzameling. Moeten de halsspieren de halswervels optillen, vasthouden en stabiliseren gedurende een hele tijd. Wij vragen dit van ons paard zonder te beseffen dat dit dus mega zwaar werken is. Vergelijk het met je armen voor je uit houden en je mag ze niet laten zakken. Sterker nog ik leg er 5 kg bovenop. Heb je beeld?

Als een paard dit een uur moet volhouden zonder even op lengte te komen dan krijg je gegarandeerd verzuring met als gevolg, spierpijn met als gevolg, je paard gaat slechter buigen en dragen, met als gevolg tegen de hand zijn, met als gevolg zonder kunde om dit te herkennen met als gevolg, een hand die nog sterker zal gaan inwerken om de oprichting toch voor mekaar te krijgen.

Moeder natuur heeft daar wat op voorzien.

En het is zo simpel en grandioos als je weet hoe het werkt. Het grootste deel van de tijd loopt het paard met zijn hoofd laag aan de grond tijdens het grazen. De halsspieren werken dan echt op de energiebesparende stand. Wat wil zeggen dat ze in ontspanning niet zorgen voor stabiliteit van de wervels en gewrichten. Moest er geen huid rond het paard zitten zijn hoofd zou prompt van zijn hals afvallen .

Dus moeder natuur bouwde het ligamentum nuchae in wat een dikke vlecht is die begint achter de schedel onder de manenkam en doorloopt tot aan de shoft. Van daaruit gaat het ligamentum nuchae over in het ligamentum supraspinale. En die vlecht heeft allemaal zijtakken en waaiert naar elke halswervel en elke rugwervel.
Waardoor hij ervoor zorgt dat het hoofd aan de hals blijft zitten en de halswervels en de volledige wervelkolom perfect naast mekaar gerangschikt blijven als de hals laag is en de spieren kunnen ontspannen. Het lig.nuchae is de energiebesparende structuur die de spieren tijdelijk ontlast.

Het lig.nuchae en lig. Supraspinale komt volledig op rek en zorgt ervoor dat de wervelkolom als een waaier de wervels tov mekaar en uit mekaar houd en ervoor zorgt dat de doornuitsteeksel mekaar niet raken want dat is pijnlijk en kan uitgroeien tot kissing spines.

Of je nu op het paard zit of het paard in een neutrale houding staat. Het blijft altijd van belang om ervoor te zorgen dat de wervelkolom omhoog blijft.

Bij een hoge halshouding spreken we de buikspieren aan om de wervelkolom op te tillen. Bij een lage halshouding houd het lig.supraspinale de wervelkolom omhoog. Het paard heeft hierdoor altijd een sterke rug.

Op voorwaarde dat we goed zorg dragen voor de bespiering en dat we ze sterk maken en aan het werk zetten maar evengoed dat we ze op tijd laten ontspannen en de tijd geven te recuperen.

Wanneer dit ons rijtechnisch allemaal net niet goed lukt ontstaat er het gevaar voor blessures.

Mogelijke blessures die kunnen ontstaan.
Oa.
Bij de spieren is de tonus die er op zijn beurt voor zorgt dat de beweging sterk achteruit gaat.
En gaat zorgen voor compensatie, wat ervoor zorgt dat de gewrichten te weinig bewegen en de schokdempers ongelijkmatig worden gebruikt.

Bij het lig. Nuchae en het lig. Supraspinale kunnen ook blessures ontstaan en vaak zijn dit slijmbeursontstekingen aan het begin van de aanhechting net achter de schedel en de 1ste en 2 de halswervel. Die zelfs chronisch kunnen worden. Vaak ontstaan ze door een herhaaldelijk trauma vb vasthangen of in sommige gevallen een infectie.
Wat we dan vaak zien is dat de hals na de hoofdhalsverbinding opgezet is, asymmetrisch is opgevuld door de ontsteking die zich daar bevind en erg pijnlijk is.

Het paard zal een stijve hals hebben moeilijk inbuigen en afbuigen. Mogelijk hoofdschudden en aanleunings problemen hebben. En voornamelijk lopen met de neus ver voor de loodlijn uit. En weinig beweging in de hals tijdens het stappen.

Maar als we dus goed zorg dragen voor de houding van het paard. Genoeg variëren. De spieren de tijd geven om sterk te worden en te ontwikkelen. En ze tijdig te laten ontspannen door niet enkel de spieren effectief te laten samenwerken maar alle structuren te laten samenwerken in het lichaam waarvoor ze bedoeld zijn.

Dan gebruiken we het lichaam zo efficiënt mogelijk en sluiten we zoveel mogelijk blessures uit.

Het paardenlichaam zit gewoon echt goed in mekaar tis aan ons om te ontdekken wat waar zit hoe het werkt en hoe het ons kan helpen.

De 5 meest voorkomende problemen bij paarden.

Paarden houden betekent altijd nauwlettend het management van je paard op de voet opvolgen. Om het minste opkomend euvel de kiem in te smoren.

Wanneer het kleine probleem kan uitgroeien tot een grote blessure dan is het eigenlijk al in een veel te ver gevorderd stadium dat steeds moeilijker onomkeerbaar word. Waar het paard ongetwijfeld groot ongemak van heeft. En we willen toch allemaal het beste voor ons paard.

We kijken even naar de 5 meest voorkomende problemen die we met goed management kunnen vermijden.

Hypertonie van de rugspieren en lendenen.

Hypertonie wil zeggen dat de spieren een verhoogde tonus (aanspanning) hebben en ze steeds meer moeite krijgen met aan en ontspannen. Wanneer deze steeds minder goed doorbloed geraken worden ze gevoelig en pijnlijk en zorgen ze dat het paard gaat compenseren (anders bewegen) in het lichaam. We zien dit vaak in de rugspieren en de overgang naar de lendenen. Een rug die vast zit noemen we het in de volksmond, wat als resultaat heeft dat het paard niet meer los door zijn lijf beweegt. En in meerdere spiergroepen in het lichaam beperkt worden.

SpierAtrofie rug en hals.

Atrofie wil zeggen spieren die matig tot volledig verdwenen zijn en nog maar heel beperkt werken. We zien het vaak terug in de hals en in de rug.

  • In de hals is de oorzaak vaak het verkeerd aanspannen van de halsspieren ten gevolge van de ruiter die te sterk inwerkt en waarbij het paard moeite doet om de druk te vermijden door de verkeerde spieren aan te spannen. We willen juist zien dat het paard de bovenlijn in de halspieren aanspant maar door de sterke inwerking gebruikt het paard juist de onderhalsspieren die op hun beurt dan weer hypertoon zijn geworden. En de bovenhalsspieren atroof worden.
  • In de rug is de oorzaak in 75 % van de gevallen een zadel dat slecht past en knelt waardoor de bespiering beschadigt en afbreekt. Een zadel dat knelt voorkomt dat het paard zijn schoft kan liften en zijn rug kan opbollen. Langs de ruglijn zitten reflex punten als het zadel hier constant op drukt dan drukt het paard zijn rug weg hoeveel wij ook vragen om de buikspieren aan te spannen en de bovenlijn beter te gebruiken.
  • Geen beweging, een voerrantsoen dat te karig is kunnen ook allemaal een onderliggende oorzaak hebben voor spieratrofie.

Pijnlijke spieren.

Wanneer paarden heel eenzijdig getraind worden en er continue moeilijke oefeningen van hem gevraagd worden kunnen de spieren verzuren en erg pijnlijk worden. Dit kan 36 u tot 72 u duren. Paarden gaan dan stijf bewegen of liefst zoveel mogelijk beweging vermijden.
De pijnlijkheid komt verder uit het eiwit myoglobine wat een zuurstofbindend eiwit is dat in grote hoeveelheden voorkomt in de spieren en zorgt voor het herstel van spieren.
Spierpijn moet na enige tijd vanzelf weer overgaan. Gebeurd dit niet en blijft het paard veel last van spierpijn houden die niet in verhouding staat tov de fysieke inspanningen die het paard doet dan neemt men best contact op met de dierenarts.
Belangrijk is om altijd te zorgen voor een goede warming up en cooling down waarbij de spieren naderhand nog warm worden gehouden en het herstel sneller en minder pijnlijk verloopt.

Blokkades en mobiliteitsproblemen >< beperkte beweging.

Zien we vaak terug in de hals, rug en si-gewricht.

  • De meeste spanning zit bij de onderhals en de atlas. Hier vind je de meeste blokkades terug.
    Wanneer het paard te veel zijn halsspieren verkeerd aanspant dan zal het op de verkeerde plaatsen bespierd geraken en de halswervel gewrichten beperken in laterale buiging ( links en rechts) en afbuigen van de hals ( bovenlijn aanspannen).
  • Om de bovenlijn goed te kunnen opbollen en voldoende lengtebuiging te kunnen laten aannemen is het van belang dat de wervelkolom zijn flexibiliteit in elk facetgewrichtje optimaal is.
    Elk facetgewricht verbind de ene wervel met de andere wervel. Wanneer de wervelkolom geen facetgewrichtjes zou hebben dan zou de wervelkolom star en stug zijn en niet kunnen bewegen. De paarden zouden dan houterig en stijf lopen.

Wanneer de facetgewrichten voor langere tijd beperkt worden door bijv. een zadel dat niet past of de techniek van de ruiter die niet handig genoeg is om het paard te rijden met een goede aangespannen rug, dan kunnen de Facetgewrichten beschadigen en ontstoken geraken. En zeer pijnlijk worden.

  • Blokkades of asymmetrie van de beweging van het si-gewricht. Kan voortvloeien uit rugproblemen, pijnlijk spronggewricht, artrose in de benen, peesblessures,overmatige links of rechtshandigheid die niet word gecorrigeerd, compensatie in het lichaam als gevolg van…

Verstoord musculair functioneren.

Spieren worden aangestuurd door het zenuwstelsel. En het zenuwstelsel is als een telefoonlijn die vertrekt vanuit de hersenen. Prikkels voelt in en rondom het lichaam en hier meteen met een reactie op reageert. Wanneer spieren in een slechte conditie zijn waar ik het in de vorige puntjes al over heb gehad dan is het voor het zenuwstelsel moeilijker om de spier perfect aan te sturen zonder ruis op de telefoonlijn. Wat we dan zien is dat het paard in milde of zware vorm coördinatie problemen heeft. En een afwijkend bewegingspatroon vertoond.

  • Dit kan veroorzaakt worden acuut door een trauma van buitenaf.
  • Of aangeboren
  • Of ouderdom vaak noemen we dit ouderdomsproblemen.
  • Maar beschadiging door slecht passend harnachement is ook een mogelijkheid.
  • Of de inwerking van de ruiter die jarenlang met teveel druk is uitgeoefend. Waarbij de structuren in het lichaam verkeerd belast werden en teveel druk funest werd voor de optimale werking.

Samenvatting;

Een paard is een groot dier met een grote complexiteit in het ganse skelet, spieren, gewrichten en aansturingen.
Alles hangt heel nauw samen met elkaar en heeft ongetwijfeld invloed op mekaar. Waar we heel goed zorg voor moeten dragen. Als we willen dat ons paard gezond blijft functioneren bij het dragen van een ruiter.
Tijdig je paard ondersteunen bij herstelprocessen en de spieren in conditie houden kun je in feite net zo goed als een basisconditie omschrijven die heel erg belangrijk en noodzakelijk is.

3 Dagen Ierland waren een geweldig avontuur.

Vandaag tijdig op om nog de laatste ochtend door te brengen in Culmore. En daarna weer naar Belgie te reizen.
Tijdens het ontbijt vroeg John me goed geslapen?

Ik moest stiekem wel lachen en vertelde hem dat ik mijn eerste zorgendroom om Paddy al achter de rug heb. 😊
Namelijk dat Paddy bij ons op stal stond in een heerlijke dikke laag met stro en dat hij de halve stal had leeg gegeten. Gelukkig met een goed einde in mijn droom. Maar hij is het niet gewend om op stro te staan. Dus rustig aan wanneer hij aankomt is zeker geen slecht idee.

Na het ontbijt eerst Paddy goeiemorgend zeggen. Die heeft echt een denkende blik.
Ben je daar nu weer? Zie je hem denken. En lust inmiddels een appel in hele kleine stukjes. Hoezo nu al verwend?

Ik laat Paddy achter met zijn ontbijt en ga Sandra helpen met de paarden buiten zetten en water geven en daarna is het tijd voor Ringo het 2 de wedstrijd paard van Sandra en die krijgt vandaag een stevige massage. Ook hij stond te genieten. Achteraf het tapen ging wat moeilijker met al het loskomend haar. Maar het is uiteindelijk wel gelukt.

Tijdens 1 van de vele gesprekken met John wist hij met vertellen dat er vroeger een handelaar was die alle paarden met afstamming van Cavalier opkocht omdat deze juist zo een fijn karakter hebben. Als men het in ierland heeft over een cavalier dan weet men precies welk karakter te verwachten. Heeft men het in Nederland over een J… dan weet men ook precies wat te verwachten. Klein verschilleke.
Cavalier is dus 1 van de opa’s van Paddy.

En inderdaad wat ik toe nu gezien heb van Paddy is een heel fijn beheerst karakter.

Paddy zijn kruising bestaat langs moeders zijde uit een Connemarapony en langs vaders zijde uit een Irish sport horse.
En een Irish sporthorse is eigenlijk een kruising van het typische Ierse trekpaard dat gekruist werd met volbloedpaarden om ze sportiever te maken en er een elegant rijpaard van te maken. Het zijn uitmuntende eventing en springpaarden. Fijne veelzijdige paarden dus.

Connemara’s zijn fijne pony’s die zich gauw hechten aan hun eigenaar en erg mensgericht zijn. Ze zijn nieuwsgierig, eerlijk en intelligent. Wat er soms voor zorgt dat ze eigenwijs zijn. Vaak zijn de pony’s vanwege hun stokmaat geschikte familiepony’s. Braaf voor de kleintjes en groot genoeg voor de moeders.

Mijn ervaring is dat ze vooral heel eerlijk en niet gemeen zijn. En ze een fijn vertrouwd gevoel geven.
Zenuwachtigheid in hun karakter ben ik nog niet tegengekomen. Dus ik denk dat ik een heel fijn paardje heb getroffen.

Spoedig zal Paddy me volgen vanuit Ierland met transport over de weg en de boot vanuit Engeland.
Intussen heb ik vernomen dat de papieren van de andere reispaarden niet in orde waren en dat het transport enkele dagen uitgesteld word. Maar volgende week zal hij zeker en vast aankomen bij ons op stal. En zijn stalletje zal voorzien zijn van een klein laagje stro om te beginnen met een berg aan hooi. 😊

Paddy je bent welkom mijn vriend